LOOKING BACK

Europees Kampioenschap Tumbling, Trampoline en Dubbele Minitrampoline

Sochi, de stad van de Olympische Winterspelen 2014 en het WK voetbal 2018, was deze keer ‘the place to be’ voor al wie gek is van salto’s en schroeven. In het Iceberg Palace vond het 27ste Europees Kampioenschap Trampoline, DMT en Tumbling plaats. Na maanden zonder competitie, zagen we toch 23 landen met 213 seniores en 258 juniores verschijnen. Onder hen ook 12 Belgen.

Tachina Europees kampioen

Tachina Peeters (Gymplus) is al enkele jaren onze leading lady op de tumblingbaan. Ze wist al heel wat knappe prestaties neer te zetten, maar op EK’s en WK’s bleef ze steken op een vervelende vierde plaats. Ze was vastberaden om het deze keer beter te doen. Na de voorrondes stond ze op een eerste plaats en dus ging ze als laatste de finale in. Eerste reeks … vlot geturnd, klein stapje op het einde, maar nog net voor haar grote concurrente uit Rusland, Viktoriia Danilenko. De huidige wereldkampioene schudde opnieuw een reeks met hoge moeilijkheid uit haar mouw. Er zat dus niets anders op dan een perfecte vrije reeks te springen en dat deed Tachina. Met een bloklanding behaalde ze 70.800 punten, amper 0.2 vóór de nummer twee. Ze kon het bijna niet geloven en wij ook niet. But she did it! Daarmee is ze voor België de eerste Europese kampioene op de tumblingbaan.

“Wat een fantastische ervaring dit Europees Kampioenschap. En dan heb ik het niet enkel over onze prestaties, maar minstens even hard over het plezier dat we hadden.

 Met de tumblers, maar ook met alle andere disciplines samen. Team België was meer dan ooit één, en dat zie je ook in de resultaten. Welk medaille ik het meest koester? Wel, ik kan echt niet kiezen. Ze zijn beiden heel mooi.”

Zilver en brons

Maar het bleef niet bij één medaille, want eerder konden we al zilver en brons toevoegen aan de lijst. Junior Brent Deklerck (WIK Oostende) blesseerde zich in het begin van de week aan de voet. Dankzij de goede zorgen van de kine en enkele slimme tactische beslissingen haalde hij de finale op de Dubbele Minitrampoline.

In die finale had hij nog een paar moeilijke sprongen over, en met de nodige rust – ongelooflijk, want Brent is pas 15 jaar en staat op zijn eerste grote toernooi – haalde hij het onderste uit de kan. Hij moest enkel een 17-jarige Rus laten voorgaan, maar met 69.000 punten behaalde hij dus een knappe zilveren medaille!

In de teamcompetitie tumbling mochten onze seniores dames aan de slag. Een team bestaat normaal gezien uit vier springers, van wie de beste drie scores tellen. België was maar met drie springsters en dus telde elke reeks. Maar Evi Milh (Turnclub De Zeester), Laura Vandevoorde (Turnkring Oostakker) en Tachina Peeters (Gymplus) sprongen zonder fouten en de derde plaats was een feit. Brons voor onze meisjes!

Acht finales

Maar liefst acht finaleplaatsen wisten onze Belgische springers in totaal te veroveren. De medailles staan hierboven vermeld, maar ook van elke andere finaleplaats wisten we er eentje in beslag te nemen. Teodora-Ioana Teodoru (CSA Kempen) verzekerde zich van een mooie vierde plaats bij de seniores DMT. Nog een beetje extra moeilijkheid en dan zit een volgende keer een medaille er vast in, net als voor Sara Neyrinck (KT Aalst – juniores meisjes), die met mooie reeksen vijfde werd op de tumblingbaan. Senior Evi Milh (Turnclub De Zeester) wist na haar bronzen teammedaille een finaleplaats te veroveren in de individuele competitie en genoot er zichtbaar van. Zij werd knap zesde. In de senioresfinale DMT stonden twee Belgische mannen. Helaas ging het bij beiden in een van hun finaledoorgangen mis en zo legden Wannes Geens (Sterk en Lenig Drongen) en Jelle Massart (TK Deugd en Moed Ekeren) beslag op respectievelijk de zevende en de achtste plaats

Op naar de volgende

Vier Belgen verging het minder goed. Sam D’Hoop (Turnkring Oostakker) scheurde tijdens de laatste training zijn achillespees en moest op krukken vanaf de tribune toekijken. Lore Bosmans (CSA Kempen) haalde de finale op de Dubbele Minitrampoline nipt niet en Joris Geens en Simon Debacker (beiden Lenig & Vlug Beveren-Leie) konden hun reeksen in de individuele en de synchrooncompetitie niet uitspringen. Voor hen – en voor de anderen natuurlijk ook – is het nu werken naar de volgende grote wedstrijden. In het najaar gaat het Wereldkampioenschap door in Bakoe (AZE), terwijl het volgende EK zal plaatsvinden in juni 2022 in Italië.
Dan is het … riebedebie naar Rimini!

Rusland is de baas

Het was anders dan anders. Het contact met andere delegaties was schaars, er vloeide heel wat ontsmettingsmiddel, juryleden namen plaats achter schermen, iedereen kreeg zijn eigen zakje met magnesium, we zagen amper gezichten achter de mondkapjes, een aantal landen en springers konden niet deelnemen door trainings- of reisverbod, supporters thuis volgden via livestream … Maar als organisator zette Rusland een puike prestatie neer: het werd een coronaproof event dat vlot verliep. En ook op sportief vlak blonk het land uit. Met maar liefst 30 medailles prijken ze afgescheiden bovenaan in de algemene ranking. Поздравляю!